Żłobek WIOSKA Wolna Wola

Do wychowania dziecka potrzebna jest cała wioska

Zanim zapiszesz dziecko, najlepiej po prostu się poznajmy - pokażemy placówkę i odpowiemy na pytania.

O nas

Kameralny żłobek na Woli. Przestrzeń, w której dziecko nie musi się dopasowywać - może po prostu być. Dom z ogrodem w otoczeniu zieleni, kilka kroków od Lasku na Kole. Podejście Reggio Emilia, Porozumienie bez Przemocy, łagodna adaptacja w tempie dziecka. Mała grupa, duży ogród, wielka uważność ❤️

Reggio Emilia

Dziecko ma sto języków

Przestrzeń to trzeci pedagog. Praca toczy się w długich projektach prowadzonych przez ciekawość dzieci, z dokumentacją procesu i pracowniami, w których można brudzić ręce gliną, farbą i światłem.

NVC - Porozumienie bez przemocy

Rozmowa zamiast komendy

Granice stawiamy z szacunkiem dla emocji - dziecka i własnych. Konflikt traktujemy jako miejsce nauki, a nie zakłócenie porządku. Język, którym mówimy, dzieci zabierają później ze sobą do domu.

Nasz plan dnia

8:00 - 9:00

Przywitanie i swobodne wejście w dzień

Dzieci przychodzą do Wioski we własnym tempie. Rodzic może zostać tak długo, jak potrzebuje dziecko. Pedagodzy witają każde dziecko po imieniu, są blisko, obserwują i wspierają proces rozstania. To czas na spokojną zabawę, pierwsze rozmowy, eksplorowanie przestrzeni oraz łagodne wejście w rytm dnia. Staramy się dać sobie nawzajem pełną uważność.

9:00 - 9:30

Śniadanie

Wspólnie przygotowujemy się do posiłku. Dzieci uczestniczą w codziennych czynnościach: nakrywają do stołu, pomagają rozkładać naczynia czy przygotowują proste dodatki do śniadania. Wierzymy, że codzienne aktywności są ważną częścią nauki i budowania samodzielności. Wspólne przygotowanie posiłku uczy współpracy, odpowiedzialności i troski o innych.

9:30 - 9:50

Krąg

Po śniadaniu spotykamy się w Kręgu. Rozmawiamy o tym, jak się dziś czujemy, dzielimy się tym, co ważne, śpiewamy. Czasem ktoś przynosi znaleziony kamień, liść lub opowiada o swoim poranku. Krąg buduje wspólnotę i poczucie przynależności. To przestrzeń, w której każdy może zostać usłyszany, zauważony i poczuć, że jest częścią naszej społeczności.

9:50 - 11:30

Zabawa / prowokacje / zajęcia / czas na zewnątrz

Podążamy za naturalną ciekawością dziecka. Przygotowujemy prowokacje edukacyjne inspirowane zainteresowaniami grupy czy porą roku. W zależności od dnia odbywają się również zajęcia dodatkowe. Każdego dnia spędzamy czas na świeżym powietrzu, gdzie dzieci mogą swobodnie odkrywać świat, doświadczać go wszystkimi zmysłami i uczyć się przez zabawę.

11:30 - 12:00

Obiad

Wspólnie siadamy do ciepłego posiłku, dbając o spokojną atmosferę przy stole. To czas nie tylko na jedzenie, ale też na rozmowę, relacje i bycie razem. Dzieci uczą się samodzielności, uważności na swoje potrzeby oraz uczestniczenia w codziennym rytmie Wioski.

12:00 - 14:30

Czas wyciszenia, odpoczynku i regeneracji

Następnie przechodzimy do czasu wyciszenia. Przyciemniamy światło, zasłaniamy zasłony, włączamy dyfuzor z naturalnymi olejkami eterycznymi. Śpiewamy kołysanki, czytamy książki i pomagamy dzieciom odnaleźć własny rytm regeneracji. Dla dzieci, które nie mają ochoty spać przygotowujemy spokojne aktywności w osobnej przestrzeni wraz z pedagogiem.

14:30 - 16:00

Swobodne popołudnie w Wiosce–każdy w swoim rytmie

Dzieci wybudzają się we własnym tempie i wracają do swobodnej zabawy, porannych prowokacji lub czasu na świeżym powietrzu. Podwieczorek nie ma określonej godziny–każde dziecko ma swój rytm. W międzyczasie rodzice zaczynają przychodzić po swoje dzieci. Często zostają jeszcze z nami w Wiosce na chwilę wspólnej zabawy czy rozmowy przy kawie/herbacie.

Adaptacja

W bliskiej współpracy z rodzicami ustalamy przebieg adaptacji tak, aby odpowiadała temperamentowi i możliwościom dziecka.

Konsekwentnie budujemy poczucie bezpieczeństwa, towarzysząc z uważnością i życzliwością - dzięki temu rodzi się zaufanie, które staje się fundamentem dalszego rozwoju i radości z bycia w grupie.

Rozmowa wstępna

Spotykamy się z rodzicami, poznajemy dziecko, jego rytm, ulubione zabawy i to, co trudne.

Pierwsze wizyty z rodzicem

Dziecko poznaje salę i kadrę w towarzystwie kogoś bezpiecznego - bez presji i bez pożegnań.

Stopniowe rozszerzanie

Wydłużamy czas i wprowadzamy krótkie rozstania w tempie, które dziecko pokazuje, że uniesie.

Stała komunikacja

Codziennie krótka informacja zwrotna - co się działo, gdzie była radość, gdzie potrzebne wsparcie.

Zespół

Paulina Korneluk

Właścicielka

Jestem z wykształcenia psycholożką i terapeutką integracji sensorycznej. Mam doświadczenie w pracy z ludźmi - prowadziłam zespoły, szkolenia i procesy rozwojowe. Pracowałam również jako wolontariuszka z dziećmi i kobietami podczas dwuletniego pobytu w Tanzanii. Naturalnie tworzę przestrzenie pełne ciepła, empatii, uważności i zrozumienia. Bliska jest mi filozofia Reggio Emilia, w której dziecko postrzegane jest jako kompetentna, wrażliwa istota – pełna beztroski, ciekawości, zachwytu i naturalnej ekspresji. To spojrzenie prowadzi mnie w mojej codziennej pracy i wpływa na to, jak buduję relacje z dziećmi i dorosłymi. Dlatego szczególnie ważna jest dla mnie praca z emocjami, regulacją i poczuciem bezpieczeństwa - zarówno u dzieci, jak i u dorosłych. Widzę, jak ogromne znaczenie ma to, czy człowiek czuje się zauważony, zrozumiany i przyjęty takim, jaki jest. Wierzę, że to właśnie spokojna i uważna relacja stanowi fundament zdrowego rozwoju.

Grzegorz Kolendowicz

Właściciel

Pracę z ludźmi zaczynałem jako animator czasu wolnego - wtedy po raz pierwszy poczułem, że w relacjach z dziećmi jest coś wyjątkowego. Są autentyczne, szczere i całkowicie zaangażowane. Później trafiłem do świata turystyki luksusowej, gdzie organizowałem spersonalizowane podróże pracując bardzo blisko z ludźmi i ich indywidualnymi preferencjami. To był cenny czas, który nauczył mnie uważnie słuchać innych, rozpoznawać i nazywać ich potrzeby, a następnie projektować rozwiązania skrojone na miarę. Z czasem uświadomiłem sobie jednak, że nawet najlepiej zaplanowane doświadczenia nie mają znaczenia, jeśli nie ma w nich prawdziwej obecności. Bardzo rezonuje ze mną spojrzenie na dziecko jako pełnoprawną osobę, która od początku jest całością, a nie kimś, kogo trzeba ukształtować. Mam poczucie, że to właśnie dzieci przypominają nam o tym, co często gubimy po drodze ku dorosłości – ciekawość świata, zatracanie się w chwili obecnej i zachwyt nad prostymi rzeczami. Fascynuje mnie psychologia transpersonalna, holistyczny rozwój człowieka oraz odkrywanie jego pełnego potencjału poprzez pracę z ciałem, emocjami i uważnością.