Reggio Emilia
Dziecko ma sto języków
Przestrzeń to trzeci pedagog. Praca toczy się w długich projektach prowadzonych przez ciekawość dzieci, z dokumentacją procesu i pracowniami, w których można brudzić ręce gliną, farbą i światłem.

Do wychowania dziecka potrzebna jest cała wioska
Zanim zapiszesz dziecko, najlepiej po prostu się poznajmy - pokażemy placówkę i odpowiemy na pytania.

Wierzymy, że pierwsze lata życia dziecka zasługują na szczególną uważność, czułość i bliskość. Dlatego stworzyliśmy kameralne, domowe miejsce opieki dla dzieci od 1. do 3. roku życia, w którym jest przestrzeń na bycie sobą, odkrywanie świata i budowanie pierwszych relacji. To, co nas wyróżnia, to przede wszystkim czas i uwaga, które możemy podarować każdemu dziecku. Na jednego opiekuna przypada u nas maksymalnie czworo dzieci. Dzięki temu mamy szansę naprawdę je poznać. Dowiedzieć się, co wywołuje uśmiech, co daje poczucie bezpieczeństwa, a co budzi niepokój. Zauważyć, kiedy dziecko potrzebuje przytulenia, wsparcia, a kiedy przestrzeni do samodzielnego odkrywania. Nie oczekujemy, że każde dziecko będzie gotowe na wszystko w tym samym czasie. Towarzyszymy mu w jego własnym tempie, również wtedy, gdy pojawiają się łzy, złość, tęsknota czy frustracja. Bo wierzymy, że każda emocja zasługuje na zauważenie, a każde dziecko na zrozumienie. W naszej małej społeczności dzieci uczą się również bycia razem. Nawiązują pierwsze przyjaźnie, odkrywają znaczenie granic, uczą się czekać, współpracować i szanować potrzeby innych. Wszystko to dzieje się w codziennych, naturalnych sytuacjach, z życzliwym wsparciem dorosłych. Chcemy, aby nasze miejsce było czymś więcej niż opieką. Aby było przestrzenią, w której dziecko czuje się widziane, słyszane i akceptowane. Wybór pierwszego miejsca opieki to ważna decyzja. Jeśli bliskie jest Ci nasze podejście do dzieci, będzie nam miło Cię poznać.

Reggio Emilia
Przestrzeń to trzeci pedagog. Praca toczy się w długich projektach prowadzonych przez ciekawość dzieci, z dokumentacją procesu i pracowniami, w których można brudzić ręce gliną, farbą i światłem.
NVC - Porozumienie bez przemocy
Granice stawiamy z szacunkiem dla emocji - dziecka i własnych. Konflikt traktujemy jako przestrzeń do nauki, a nie zakłócenie porządku. Język, którym mówimy, dzieci zabierają później ze sobą do domu.
Dzieci zbierają się w Wiosce, mają czas na swobodną zabawę
Siadamy w kręgu i zaczynamy poranne muzykowanie, witamy się piosenką oraz śpiewamy piosenki
Myjemy ręce i siadamy razem do stołu, śniadanie jest zawsze podawane w formie szwedziego stołu, dzieci nakładaja sobie to co mają ochotę zjeść i tyle ile chcą.
zapraszamy dzieci do porannych prowokacji, do stacji sensorycznych, malowanie farbami, lub innych aktywnosci pobudzających rozwój dzieci,
Wyjscie na spacer i pobliski plac zabaw. Na dwór wychodzimy codziennie przez cały rok. Wyjątkiem jest temperatura odczuwalna -10, występujący smog, oraz temeratura odczuwalna +30
Po powrocie dzieci z dworu dzieci myją rece i siadaja do zupy
Przyciemniamy światło, zasłaniamy zasłony, włączamy muzykę relaksacyjną i wprowadzamy atmosferę zachęcającą do snu. Dzieci zasypiają na drzemkę, odpoczywają. (jeśli ktoś nie ma ochoty na sen to angażujemy dzieci do cichych zabaw np czytamy wspólnie książeczki układamy puzzle itp)
Dzieci budzą się z drzemki myją rączki i siadają do stolików na drugie danie
Dzieci po obiedzie mają czas na swobodna zabawę lub powrót do porannych aktywnosci.
dzieci myją roczki i siadają do stolików na podwieczorek
Po podwieczorku dzieci wracaja do zabawy i pomnału rozchodzą się do swoich domów

W bliskiej współpracy z rodzicami ustalamy przebieg adaptacji tak, aby odpowiadała temperamentowi i możliwościom dziecka.
Konsekwentnie budujemy poczucie bezpieczeństwa, towarzysząc z uważnością i życzliwością - dzięki temu rodzi się zaufanie, które staje się fundamentem dalszego rozwoju i radości z bycia w grupie.
Spotykamy się z rodzicami, poznajemy dziecko, jego rytm, ulubione zabawy i to, co trudne.
Dziecko poznaje salę i kadrę w towarzystwie kogoś bezpiecznego - bez presji i bez pożegnań.
Wydłużamy czas i wprowadzamy krótkie rozstania w tempie, które dziecko pokazuje, że uniesie.
Codziennie krótka informacja zwrotna - co się działo, gdzie była radość, gdzie potrzebne wsparcie.


7:45 – 16:45
Adaptacja zawsze odbywa się z udziałem rodzica. Zachęcamy, aby zarezerwować na nią 2–3 tygodnie przed powrotem do pracy. W pierwszym tygodniu rodzic towarzyszy dziecku w Wiosce, stopniowo wycofując się i dając nam przestrzeń do budowania relacji. Pierwsze krótkie rozstania zaczynamy dopiero w drugim tygodniu, powoli wydłużając pobyt dziecka. Nie przyspieszamy tego procesu — podążamy za dzieckiem, dając mu czas na zbudowanie poczucia bezpieczeństwa i zaufania
Tęsknota jest naturalną częścią rozstania. Nie zostawiamy dziecka samego z trudnymi emocjami. Jesteśmy blisko, nazywamy to, co przeżywa, proponujemy przytulenie i szukamy sposobów, które pomagają mu odzyskać poczucie bezpieczeństwa. Nie oczekujemy, że dziecko przestanie płakać. Ważne jest dla nas, żeby nie musiało przeżywać tego samo
Na jednego opiekuna przypadają u nas maksymalnie czworo dzieci. Dzięki temu możemy naprawdę poznać każde dziecko. Jego potrzeby, upodobania, sposób komunikowania emocji i indywidualny rytm. Mamy czas, by zauważyć drobne sygnały i odpowiedzieć na nie z uważnością.
Nie oczekujemy od dzieci umiejętności, na które nie są jeszcze gotowe. Samodzielne jedzenie, ubieranie się czy korzystanie z nocnika to procesy, które rozwijają się w indywidualnym tempie. Towarzyszymy dzieciom w zdobywaniu nowych umiejętności, bez presji i porównywania ich z innymi.
Wierzymy, że zachowanie dziecka jest formą komunikacji. Zamiast oceniać czy zawstydzać, staramy się zrozumieć, co się za nim kryje. Pomagamy dzieciom przeżywać emocje, jednocześnie dbając o granice i bezpieczeństwo całej grupy.
Tak! W naszej Wiosce można skorzystać z rządowego programu „Aktywnie w żłobku”, dzięki któremu miesięczny koszt opieki wynosi 1800 zł po uwzględnieniu dofinansowania.
Tak. Bliskościowe podejście nie oznacza braku granic. Dzieci uczą się, że w grupie każdy ma swoje potrzeby, a wspólne życie wymaga wzajemnego szacunku. W codziennych sytuacjach pomagamy im czekać na swoją kolej, rozwiązywać konflikty, współpracować i dostrzegać innych bez kar, zawstydzania i oczekiwania więcej, niż pozwala na to ich etap rozwoju.
.To zupełnie naturalne na tym etapie rozwoju. Nie zmuszamy dzieci do oddawania zabawek ani do dzielenia się na żądanie. Pomagamy im stopniowo rozumieć potrzeby innych, uczymy czekania i wspólnie szukamy rozwiązań. Szanujemy zarówno granice dziecka, które się bawi, jak i emocje tego, które chciałoby dołączyć.
Oczywiście! Wierzymy, że atmosferę miejsca najlepiej poznać osobiście. Zapraszamy Cię do odwiedzin, rozmowy i zadania wszystkich pytań, które są dla Ciebie ważne. Chcemy, żeby decyzja o wyborze opieki była spokojna i świadoma — bez pośpiechu i presji

