Żłobek WIOSKA na Wilnie

Mam na imię Ula i jestem założycielką Wioski na Wilnie -miejsca stworzonego z myślą o uważnym wspieraniu dzieci w ich rozwoju oraz budowaniu relacji opartych na bliskości, szacunku i poczuciu bezpieczeństwa. To druga placówka, którą tworzę, łącząc wieloletnie doświadczenie zawodowe z pasją do pracy z dziećmi i ich rodzinami. Od 2018 roku zawodowo związana jestem z opieką i edukacją najmłodszych dzieci. Swoją drogę zawodową rozpoczęłam jako opiekunka w warszawskich żłobkach, a następnie rozwijałam kompetencje w roli koordynatorki placówki. Zdobyte doświadczenie pozwoliło mi stworzyć miejsce, w którym dzieci mogą rozwijać się w atmosferze spokoju, akceptacji i uważności na ich indywidualne potrzeby. W pracy szczególnie bliskie są mi idee Rodzicielstwa Bliskości, Porozumienia bez Przemocy (NVC) oraz pedagogiki inspirowanej podejściem Reggio Emilia. Wierzę, że dziecko najlepiej rozwija się w środowisku opartym na relacji, empatii i podążaniu za jego naturalną ciekawością świata.

Dzieci każdego dnia przypominają mi, jak pięknie można patrzeć na świat z ciekawością, zachwytem i autentycznością. Praca z nimi daje mi ogromną radość, ale też uczy mnie uważności, cierpliwości i dostrzegania małych, codziennych sukcesów. Największą satysfakcję daje mi budowanie relacji opartych na bezpieczeństwie i zaufaniu oraz możliwość towarzyszenia dzieciom w ich rozwoju, emocjach i odkrywaniu świata. Czuję wdzięczność, że mogę być częścią ich codzienności i wspierać je w pierwszych, ważnych doświadczeniach.

Mam na imię Jagoda, obecnie kształcę się na czwartym semestrze kierunku Opiekun Dziecka w szkole policealnej. Praca z dziećmi od zawsze była bliska moim zainteresowaniom i wartościom, ponieważ daje mi poczucie satysfakcji, spełnienia oraz możliwość realnego wspierania ich rozwoju. Kontakt z najmłodszymi dostarcza mi wiele pozytywnej energii i motywuje do ciągłego rozwijania swoich kompetencji. Z dużym zaangażowaniem obserwuję, jak dzieci poznają świat, zdobywają nowe umiejętności i rozwijają swoją samodzielność. Szczególną wartość widzę w możliwości towarzyszenia im w tym procesie, wspierania ich indywidualnych predyspozycji oraz budowania atmosfery sprzyjającej poczuciu bezpieczeństwa i swobodnego rozwoju. W pracy z dziećmi kieruję się przede wszystkim empatią, cierpliwością oraz odpowiedzialnością. Dbam o tworzenie relacji opartych na wzajemnym szacunku i zaufaniu, ponieważ wierzę, że właśnie w takim środowisku dzieci mogą najlepiej rozwijać swój potencjał. Jestem osobą pogodną, kreatywną i zaangażowaną. Chętnie wprowadzam do codziennych aktywności elementy nauki poprzez zabawę, dzięki którym dzieci mogą rozwijać się w naturalny i angażujący sposób. Praca z dziećmi jest dla mnie nie tylko ścieżką zawodową, ale przede wszystkim pasją, która daje mi ogromną motywację do dalszego rozwoju i zdobywania doświadczenia w pracy z najmłodszymi.

Nazywam się Anastazja, mam 23 ata i jestem studentką IV roku logopedii ogólnej i klinicznej na Uniwersytecie Warszawskim. Kontakt z dziećmi towarzyszy mi od zawsze. Posiadam 11-cioro rodzeństwa, co sprawia, że opieka nad najmłodszymi stała się dla mnie czymś naturalnym. Dzieci cenię za ich wrażliwość, szczerość i niezwykłą ciekawość świata. Obserwowanie ich rozwoju daje mi ogromną radość i satysfakcję. W swojej pracy kieruję się cierpliwością, spokojem i uważnością. Zawsze chętnie wspieram dzieci w odkrywaniu nowych umiejętności, towarzyszę im w emocjach i dbam o to, by czuły się bezpieczne i zrozumiane. Właśnie dlatego tak bliskie jest mi tworzenie atmosfery sprzyjającej rozwojowi, zarówno poznawczemu, jak i emocjonalnemu. Codzienny kontakt z dziećmi daje mi motywację. Staram się, by każde dziecko czuło, że jest ważne, zauważone i otoczone troską. Wierzę, że ciepła, życzliwa obecność dorosłego potrafi wnieść w dziecięcy świat poczucie bezpieczeństwa i radości, a tym samym wspierać ich harmonijny rozwój.