Przedszkole WIOSKA Marzenie

Jestem mamą Łucji i żoną wspaniałego męża Michała. Ukończyłam administrację na UMK w Toruniu, później przez długi czas pracowałam w dziale marketingu warszawskiego korpo. Po przyjściu na świat Luli moje życie totalnie się przewartościowało i nie widziałam swojej przyszłości wśród biurowców na Mordorze. Po powrocie z urlopu macierzyńskiego rzuciłam pracę, sprzedaliśmy mieszkanie i wróciliśmy w rodzinne strony aby tworzyć moje MARZENIE o tym, aby realnie zmienić postrzeganie edukacji wczesnodziecięcej w Polsce. Wioski poznałam będąc mamą w „Wiosce w Chmurach”, gdzie od pierwszych dni adaptacji wiedziałam już, że to jest kierunek, który chcę obrać w mojej dalszej drodze. Tworząc Wioskę Marzenie mam nadzieję „odczarować” stereotypową wizję żłobka pokazując, że może być inaczej, lepiej, że można stworzyć miejsce, w którym dziecko będzie zauważone, utulone, zaopiekowane i szanowane, a jego kreatywność i pomysły będą pielęgnowane i staną się inspiracją do kolejnych, fascynujących projektów. Prywatnie interesuję się polskim wzornictwem, kolekcjonuję polską ceramikę użytkową, uwielbiam odkrywać nowe miejsca, a moją ostatnią zajawką jest neurodydaktyka, o której po raz pierwszy usłyszałam szkoląc się w zakresie opieki nad dziećmi.

Cześć, jestem Ada! Studiuję psychologię na Uniwersytecie Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy, a z Wioską Marzenie jestem związana niemal od początku istnienia grupy przedszkolnej. Od samego początku mojej drogi zawodowej towarzyszy mi rodzicielstwo bliskości, komunikacja bez przemocy oraz podejście oparte na uważności wobec potrzeb dziecka – wartości, które w pełni współgrają z moim spojrzeniem na rozwój i wychowanie. W pracy z dziećmi najbardziej inspiruje mnie ich naturalna ciekawość, kreatywność i otwartość. Każdy dzień jest dla mnie spotkaniem pełnym nowych odkryć i pomysłów, które często wykraczają poza schematy. Moją rolą jest tworzenie dzieciom przestrzeni, w której czują się bezpieczne, akceptowane w swoich emocjach i gotowe podejmować wyzwania. Staram się łączyć wsparcie emocjonalne z zachęcaniem do rozwijania wiedzy i umiejętności, dbając o to, by proces ten był radosny i zgodny z ich potrzebami. Poza pracą cenię czas spędzony w naturze – długie wędrówki z psem i wycieczki rowerowe to mój sposób na wyciszenie i zebranie energii. Uwielbiam też chwile z dobrą książką, które pozwalają mi na refleksję i rozwój. Do Wioski wnoszę zaangażowanie, wrażliwość i chęć stałego poszerzania wiedzy – po to, by towarzyszyć dzieciom w ich drodze w sposób pełen uważności, szacunku i radości odkrywania.