Reggio Emilia
Dziecko ma sto języków
Przestrzeń to trzeci pedagog. Praca toczy się w długich projektach prowadzonych przez ciekawość dzieci, z dokumentacją procesu i pracowniami, w których można brudzić ręce gliną, farbą i światłem.

Do wychowania dziecka potrzebna jest cała wioska
Zanim zapiszesz dziecko, najlepiej po prostu się poznajmy - pokażemy placówkę i odpowiemy na pytania.

Kameralne, bliskościowe miejsce dla dzieci 2-6 lat w Bydgoszczy, Błonie. Jesteśmy blisko z naturą, uwielbiamy chodzić boso po trawie, leśne wyprawy i doświadczanie świata wszystkimi zmysłami. Uczymy dzieci empatii, towarzyszymy im w odkrywaniu świata na własnych zasadach.

Reggio Emilia
Przestrzeń to trzeci pedagog. Praca toczy się w długich projektach prowadzonych przez ciekawość dzieci, z dokumentacją procesu i pracowniami, w których można brudzić ręce gliną, farbą i światłem.
NVC - Porozumienie bez przemocy
Granice stawiamy z szacunkiem dla emocji - dziecka i własnych. Konflikt traktujemy jako miejsce nauki, a nie zakłócenie porządku. Język, którym mówimy, dzieci zabierają później ze sobą do domu.
Dzieci zbierają się w Wiosce i pracują z przygotowanymi dla nich prowokacjami edukacyjnymi (np. stacja z farbami, z zabawami sensorycznymi, z wodą)
Witamy piosenką każdego Wioskowicza, rozmawiamy w kręgu o czekającym nas dniu lub zaczynamy dyskusję na temat nowego projektu.
Wspólnie myjemy ręce i przygotowujemy się do śniadania - wspólnie z dziećmi przyszykowujemy miski, talerze i wykładamy produkty.
Wychodzimy na zewnątrz przez cały rok. Przed wyjściem zawsze sprawdzamy jakość powietrza, ubieramy się odpowiednio do panujących warunków. Często wychodzimy na wyprawy do lasu więc nie zapominamy o plecaku i bidonie z wodą.
Po spacerze jemy pierwsze danie obiadu
Przyciemniamy światło, zasłaniamy rolety, włączamy słuchowisko i wprowadzamy atmosferę zachęcającą do odpoczynku i wyciszenia. Wspólne ie czytamy książki, rysujemy, układamy klocki, a dzieci mają swobodę wyboru cichych aktywności.
O 14 wspólnie przygotowujemy drugie danie, a po zjedzeniu posiłku dzieci wracają do stacji prowokacyjnych z poranka lub mają czas na swobodną zabawę w zależności od zainteresowania.

W bliskiej współpracy z rodzicami ustalamy przebieg adaptacji tak, aby odpowiadała temperamentowi i możliwościom dziecka.
Konsekwentnie budujemy poczucie bezpieczeństwa, towarzysząc z uważnością i życzliwością - dzięki temu rodzi się zaufanie, które staje się fundamentem dalszego rozwoju i radości z bycia w grupie.
Spotykamy się z rodzicami, poznajemy dziecko, jego rytm, ulubione zabawy i to, co trudne.
Dziecko poznaje salę i kadrę w towarzystwie kogoś bezpiecznego - bez presji i bez pożegnań.
Wydłużamy czas i wprowadzamy krótkie rozstania w tempie, które dziecko pokazuje, że uniesie.
Codziennie krótka informacja zwrotna - co się działo, gdzie była radość, gdzie potrzebne wsparcie.



