Żłobek WIOSKA Baobei

Jestem z wykształcenia psycholożką i terapeutką integracji sensorycznej. Mam doświadczenie w pracy z ludźmi - prowadziłam zespoły, szkolenia i procesy rozwojowe. Pracowałam również jako wolontariuszka z dziećmi i kobietami podczas dwuletniego pobytu w Tanzanii. Naturalnie tworzę przestrzenie pełne ciepła, empatii, uważności i zrozumienia. Bliska jest mi filozofia Reggio Emilia, w której dziecko postrzegane jest jako kompetentna, wrażliwa istota – pełna beztroski, ciekawości, zachwytu i naturalnej ekspresji. To spojrzenie prowadzi mnie w mojej codziennej pracy i wpływa na to, jak buduję relacje z dziećmi i dorosłymi. Dlatego szczególnie ważna jest dla mnie praca z emocjami, regulacją i poczuciem bezpieczeństwa - zarówno u dzieci, jak i u dorosłych. Widzę, jak ogromne znaczenie ma to, czy człowiek czuje się zauważony, zrozumiany i przyjęty takim, jaki jest. Wierzę, że to właśnie spokojna i uważna relacja stanowi fundament zdrowego rozwoju.

Pracę z ludźmi zaczynałem jako animator czasu wolnego - wtedy po raz pierwszy poczułem, że w relacjach z dziećmi jest coś wyjątkowego. Są autentyczne, szczere i całkowicie zaangażowane. Później trafiłem do świata turystyki luksusowej, gdzie organizowałem spersonalizowane podróże pracując bardzo blisko z ludźmi i ich indywidualnymi preferencjami. To był cenny czas, który nauczył mnie uważnie słuchać innych, rozpoznawać i nazywać ich potrzeby, a następnie projektować rozwiązania skrojone na miarę. Z czasem uświadomiłem sobie jednak, że nawet najlepiej zaplanowane doświadczenia nie mają znaczenia, jeśli nie ma w nich prawdziwej obecności. Bardzo rezonuje ze mną spojrzenie na dziecko jako pełnoprawną osobę, która od początku jest całością, a nie kimś, kogo trzeba ukształtować. Mam poczucie, że to właśnie dzieci przypominają nam o tym, co często gubimy po drodze ku dorosłości – ciekawość świata, zatracanie się w chwili obecnej i zachwyt nad prostymi rzeczami. Fascynuje mnie psychologia transpersonalna, holistyczny rozwój człowieka oraz odkrywanie jego pełnego potencjału poprzez pracę z ciałem, emocjami i uważnością.

Przede wszystkim jestem mamą czwórki dzieci i miłośniczką dużej ilości ruchu na świeżym powietrzu. Moją pasją jest medycyna naturalna, sposoby leczenia dzieci i dorosłych przy pomocy np. olejków eterycznych, które odpowiednio dobrane i przyjmowane działają jak antybiotyki, podnoszą odporność czy dodają energii. Z zawodu jestem pedagogiem specjalnym. Studia dały mi czas i szansę na poznanie dzieci na całej przestrzeni ich rozwoju fizycznego i umysłowego, dały mi szansę by zauważyć problemy małych ludzi i różnorakie sposoby radzenia sobie z nimi. Nauczyłam się, że każde nawet najbardziej chore czy upośledzone dziecko można poprowadzić tak, by rozwinęło skrzydła zgodnie ze swoimi możliwościami, bez nacisku czy upokarzania. Taką też filozofię staram się stosować na co dzień i w domu i w naszej wiosce. Na pierwszym miejscu stawiam dziecko, jego potrzeby i bezpieczeństwo. Uwielbiam patrzeć jak dziecko, które z początku naszej znajomości zachowuje rezerwę wobec mnie, a z czasem darzy mnie zaufaniem, przyjaźnią i nie boję się tego napisać: miłością. Czy może być coś piękniejszego?

Najważniejsze dla mnie jest to, by każde dziecko mogło czuć się sobą – bez oceniania, pośpiechu i przymusu. W pracy stawiam na uważność, dużo rozmów, szacunek do dziecięcych emocji i podążanie za tym, co dziecko w danym momencie przeżywa. Lubię być obok, czyli słuchać, wspierać i cieszyć się razem z dziećmi z małych, codziennych odkryć. Studiuję psychologię, bo wierzę, że dobre dzieciństwo buduje spokojniejszych, pewnych siebie dorosłych. A codzienna praca z dziećmi tylko mnie w tym przekonaniu utwierdza. Po pracy najchętniej spędzam czas aktywnie – na spacerach, rowerowych wycieczkach albo tworząc, oddając się pasji do rysowania. Dużo radości daje mi też czas z rodziną i moim ukochanym pieskiem, który przypomina mi, jak ważne są cierpliwość, troska i beztroskie chwile.

Jestem mamą dwójki wspaniałych dzieci, które od samego początku pokazywały mi, że chcę podążać za dzieckiem, nie przed nim. To one nauczyły mnie uważności, cierpliwości i tego, jak ważne jest zaufanie do dziecięcej mądrości. Ponad 10 lat mieszkałam w Anglii. Tam zdobyłam wiele doświadczeń – zawodowych i osobistych – które bardzo mnie ukształtowały. Moje dzieci uczęszczały do żłobka opartego na bliskości, bez sztywnych schematów i z ogromnym szacunkiem dla małego człowieka. To podejście stało się mi bliskie i towarzyszy mi do dziś. Kocham dzieci i codziennie zachwyca mnie ich naturalna ciekawość świata. Uwielbiam patrzeć, jak odkrywają rzeczy po swojemu i dzielić z nimi te małe-wielkie chwile radości. Kocham także wszelkie sporty – ruch i aktywność towarzyszą mi od zawsze. Kiedy tylko możemy, całą rodziną podróżujemy i odkrywamy zakątki, o których często nawet nie pisze się w Internecie. Właśnie tam zbieramy najpiękniejsze wspomnienia. W pracy najważniejsze jest dla mnie budowanie więzi, poczucia bezpieczeństwa i zaufania – bo wierzę, że właśnie wtedy dzieci rozwijają skrzydła.